Στις εξεταστικές της Νομικής, ήλπιζα ότι το "Λ" θα μου χαρίσει μια θέση στο Β' κλιμάκιο και ότι θα γράφω πάντα δεύτερη βάρδια. Τελικά, σε όλη τη μακρά θητεία μου στα εν λόγω έδρανα, έγραφα πάντα στις 08:00. Το combo που φάνηκε κάπως πιο συμπαθητικό για εκείνα τα πρωινά ξυπνήματα, ήταν να φεύγω νωρίς με τον πατέρα μου που δούλευε σε χρωματοπωλείο κοντά στη σχολή, να πετάγομαι σε έναν κοντινό φούρνο για κουλούρι Θεσσαλονίκης και κάτι βουτήματα μελιού (παχουλά, όχι τους ιπτάμενο